توحيد خلق آيات اوست ، و توحيد حقّ صفات اوست . صفات از ذات مفارق نيست . ( 1026 ) گفتنش كه « پنهان كرد ، چون پيدا شدى ؟ » پنهان كرد نور ذات از آيات ، خلق را چون آشكار شدى ؟ كجا پنهان شد ، چون كجا نبود ، و « ذا » « 5 » و « ما » نبود ؟ اين اشارت حيثيّت است . حيث « 6 » ملازم حدث است . « أين » او را در ضمن نگيرد . « أين » خلق اوست . خلق اعراض و اجسام و ارواح و اجساد است . عزّت « 7 » وحدانيّت منزّهست از اشكال . « هاضمهء روحانيّه » ، ارواح طبايع كه مشمولست بعناصر كون . « مقوله » « 9 » ارواح ناطقه است . « هاشمه » است شكنندهء اثقال أجساد را . « مفعولات » موسومات اوست ، و مرسومات ذرّات دواير كون « 11 » ، و قدم ذاته به اين بلا وصل . و اعصار و ازمنه و أعراض و جواهر قايم بدوست با جملهء اشيا ، و قدم ذاتش منزّه از جمله است . نه انفصال است ، نه اتّصال . داخل است بفعل « 13 » در مفعولات . فعل راجع است بصفات تجلّى علم و ارادت ، بيش نيست . نه دخول و نه خروج چون حدثان ، چنانك أمير برهان و سيّد فرسان ، ولى رحمن « 15 » ، أمير اهل ايمان ، على بن ابى طالب كرّم اللّه وجهه - گفت « داخل فى الأشياء ، لا كالأشياء » . « 17 »

--> ( 5 ) وذا : ولا وذا SM ( 6 ) حيث S : حيثيت M و البين و الحيث A ( 7 ) عزت . . . روحانيه S : - M ( 9 ) مقوله : مقوول است SM المقولة A ( 11 ) مفعولات . . . دواير كون : مفعولات مرسومات اوست ذرات دواير كون با اين وصل SM المفعولات موسوماته و المرسومات ذرات دواير الكون و قدم ذاته به اين بلا وصل A ( 13 ) داخل است بفعل SM : فعله داخل فى المفعولات A ( 15 ) ولى رحمن : ولى رحمت SM ولى الرحمن A ( 17 ) داخل فى الأشياء لا كالأشياء A : داخل فى الأشياء كالأشياء SM